Olla Björk

Hola!

Við segjum allt gott hér í Valencia. Ragginn er kominn í upplestrarfrí og er nánast fluttur inn í gestaherbergið með nýja skrifborðið sitt, súkkulaðikex og kók ;) Við fórum nefnilega í "smá" leiðangur um seinustu helgi til að versla fatalarfa á drengina og ætluðum kannski að kippa einu skrifborði með. Þetta með að kippa einu skrifborði breyttist auðvitað á svipstundu í ævintýri með stórum grimmum úlfi eins og allt virðist hafa tilhneygingu til að gera.



Ég meina hverjir aðrir en við lenda í því að ráfa um eitthvað iðnaðar- og þjónustuhverfi "útí rassgati" í leit að lager húsgagnabúðarinnar sem átti að vera í 5 mín fjarlægð, klifjuð af pokum og þreyttu 20 kg barni þegar það skellur á haglél og myrkur. Fá skjól í búð og hringja á TAXA, sem var fastur í umferð og kom eftir rúman klukkutíma og komast svo að því að skrifborðið kemst engan veginn í skottið á bílnum svo það þurfti heim með sendiferðabíl.

Ég held bara að Raggi minn njóti skrifborðsins bara betur fyrir vikið og hlógum okkur máttlaus af yfir þessari endalausu seinheppni í okkur.



Annars höfum við eiginlega ekkert að segja. Aron Elí er rosalega ánægður að vera byrjaður aftur í skólanum og það er eins og hann hafi virkilega haft gott af þessu fríi því hann er eitthvað svo ferskur og spenntur fyrir öllu. Ekki það að hann hafi verið orðinn eitthvað leiður en okkur finnst eins og hann hafi þurft smá frí til þess að melta það sem hann hefur lært.



Við erum svo að plana smá ferðalag í febrúar, nei ekki heim ;) Það verður nokkurra daga frí á milli anna hjá Ragga og við ætlum að kíkja eitthvað yfir helgi. Kannski við kíkjum til Madrid í kuldanum. Svo er hér lítill kall sem hlakkar mikið til þess að verða 5 ára og talar ekki um annað. Mér finnst hann nú eldast full fljótt því hann er alveg viss um að hann sé með lausa tönn og að hann sé hættur að borða nammi því maður þurfi að fara vel með fullorðinstennurnar (ekki það að hann borði mikið sælgæti) og svo er hann líka komin með KÆRUSTU í skólanum og ekki nóg með það þá er hún búin að skrifa nafnið sitt útum allt framan á eina af verkefnabókunum hans!!! Jesús minn hvar endar þetta!

Við viljum byrja á því að þakka ykkur fyrir árið sem leið og þann stuðning og hlýju sem við fundum streyma frá mörgum ykkar í gegnum súrt og sætt. Árið var ein samfelld rússibanaferð með dimmum göngum en líka hlátrasköllum og fiðringi í maganum, ef þið skiljið hvað ég er að fara. Við óskum þess að við eigum ekki eftir að upplifa annað eins viðburðarríkt ár aftur, það er betra að dreifa þessu á nokkur ár. En einhvern veginn þá langar mig ekki að setja inn neinn áramótapistil það er of sárt, erfitt og skrítið.

En að öðru...

Við fjölskyldan eyddum jólunum á Tenerife. Það var æðislegt. Við eyddum kvöldinu fyrir brottför undir teppi með jólamyndina "Home Alone" á skjánum. Ekki gáfulegasta ákvörðun sem við ungu og óreyndu foreldrarnir höfum tekið. Þegar myndin var á enda og foreldrarnir ætluðu að klára að loka töskunum og setja stubbinn í bólið sitt breyttist nú heldur betur tónninn í litla manninum sem stakk uppá því að við myndum bara sleppa því að sofa og bíða bara eftir því að klukkan yrði 4 um nótt svo við gætum lagt á stað. Hann sagðist ekki sjá tilganginn í því að leggja sig í nokkra tíma. Uppástungunni var ekki vel tekið en þá kom næsta hugmynd og það var að við myndum bara öll sofa í hjónarúminu því það væri svoooooo kósý! Eftir miklar rökræður komst mamman að því að aumingja stubburinn var alveg lafhræddur um að hann yrði eftir, eins og gerðist í myndinni. Það varð því úr að litla fjölskyldan "svaf" öll í litla hjónarúminu þessa hálfu nótt.

Það var nú minnsta málið að vakna um miðja nótt og allir svaka spenntir að komast í smá yl og hitta eina af stórfjölskyldunum okkar. Þegar við lentum á Tenerife komst ég að því hvað Raggi hefði meint með því að við myndum ekki lenda á sama flugvelli og tengdó. Við lentum nefnilega á Tenerife nord. Raggi þurfti að beita öllum sínum sannfæringakrafti í að fá mig til að trúa því að á áfangastaðnum væri allt annað loftslag en þarna sem við vorum (í rúmlega klukkustundar fjarlægð). Satt best að segja þá var mér alveg skítkalt þar sem við stóðum og biðum eftir rútunni, ennþá í Valencia vetrarklæðnaði! En hann hafði rétt fyrir sér kallinn, og ég er enn að velta því fyrir mér hvers vegna í ósköpunum ég las mér ekkert til um Tenerife áður en ég fór þangað. Það er víst þannig að stærsta fjall Spánar skiptir eyjunni í tvennt og loftslaginu á þessari litlu eyju í leiðinni líka, fróðlegt ekki satt??? Einhvern veginn enduðum við á því að seinasti strætóinn (nr 3) sem við tókum fór eitthvað langt uppí villu-hverfi og stukkum við því útúr honum og stóðum með ferðatöskurnar okkar eins og fávitar við hringtorg þangað til góð kona bauðst til að hringja á bíl fyrir okkur, þegar þarna var komið við sögu vorum við að grillast í hitanum í vetrarklæðnaðinum. Við komust á leiðarenda og amma Bára og afi Hilmar tóku á móti okkur og mikið var nú gott að sjá þau.

Við tóku svo tvær vikur af sælu. Hótelið var æði, veðrið var frábært fyrir utan 2 daga, veitingastaðirnir voru allir góðir og félagskapurinn var sá bestur! Dagarnir byrjuðu á staðgóðum morgunmat og einkenndust af áti og hangsi fram á kvöld, nákvæmlega það sem þessi ferð átti að ganga útá. Raggi reyndi ítrekað að peppa liðið uppá hæsta fjall Spánar í kláf en gekk ekki. Við fórum hins vegar í apagarð þar sem aparnir eru sumir hverjir lausir og það má gefa dýrunum að borða.

Við getum svo sannarlega mælt með svona jólum inná milli hefðbundinna og mælum með Tenerife sem "sumarleyfisstað".

Það var erfitt að kveðja fjölskylduna okkar en við erum nú viss um að allavegana hluti af henni á eftir að reka inn nefið þegar það fer að vora hér hjá okkur. Heimferðin gekk vel og það er alveg ótrúlegt að þó það sé hægt að segja ýmislegt um stubbinn okkar sem hefur ekki gaman að kyrrsetu, en að ferðast með hann er minnsta mál í heimi. Heimkoman var svolítið skrítin því töskurnar okkar fóru til Madrid með annarri flugvél og komum við því þreytt og farangurslaus í ískalda íbúðina okkar. En töskurnar skiluðu sér svo 2 sólarhringum seinna sem var mjög gott því þegar maður á ekki mikið er eins og maður ferðist með lífið í ferðatöskunum.

Kvöldið fyrir þrettándann kíktum við út því það er mjög stórt kvöld á Spáni þar sem kóngarnir þrír koma með gjafirnar til barnanna. Það er skúðganga í öllum borgum þar sem sælgæti og dóti (sem er reyndar bara svona drasl) rignir yfir mannfjöldann. Þetta var rosalega gaman og skemmtilegt að upplifa. Flestir opna svo gjafirnar sína á þrettándanum og kveðja jólin um leið. Það mátti því sjá fólk á hlaupum með pakka í sparifötunum hér í gær, við létum okkur hins vega nægja að elda hvítlaukskjúlla "a la tengdamamma" við kertaljós enda löngu búin að opna alla pakkana.

Takk fyrir áheyrnina og vonandi njótið þið myndanna sem voru að detta inn á myndasíðuna.