Olla Björk

Þá er Hilli mágur kominn til okkar og er búinn að vera hér í 6 nætur. Hann hefur nú reyndar ekki verið neitt heppinn með veður og því lítið komist á ströndina að "tana". Veðurspáin segir reyndar að það sé að skána. Haustið er nú eiginlega komið hér og laufin að falla af trjánum. Það er líka orðið svalt á næturnar og ég held að ég skelli mér í bæinn í dag að kaupa sængur. Aron Elí er reyndar með sængina sína svo hann hefur það ekkert slæmt á nóttunni. Við erum búin að gera ýmislegt með Hilla. Þeir fóru t.d. yfir götuna í gær að sjá Valencia keppa við Deportivo. Sem var alveg hörku leikur, við stubbur horfðum bara á hann í sjónvarpinu en þar sem útsendingin er nokkrum sekúndum á eftir vissum við alltaf hvenær væri von á marki. Rosalega gaman að vera með fótboltan svona beint í æð. Við fórum svo út að borða á laugardagkvöldið á Indverkan-Pakistanskan veitingastað. Maturinn var rosalega góður en kannski full lítið kryddaður. Við Raggi ætlum pottþétt aftur og athuga hvort við getum ekki blikkað kokkinn til þess að fá hann til að krydda þetta eitthvað almennilega. Málið er auðvitað það að spánverjar vilja alls ekki hafa matinn sinn mikið kryddaðan og ef maður fer á mexicanskan stað, eða kaupir salsa-sósur út í búð þá bragðast sá mexicanski oft eins og kjúklingur í "Barbecue- sósu"!!!

Í gær var okkur boðið í spænskan "hádegisverð" til frænku hans Ragga. Við drógum máginn sísofandi auðvitað með. Þau sóttu okkur um 13.30 og heima hjá þeim var boðið uppá ekta spænskan mat, eða meira samt í Andalucia stíl, þar sem Eduardo er þaðan að mér skilst og þau hafa búið þar. Fyrst var boðið uppá bjór, snakk og hnetur. Svo í forrétt var brauð, serrano-skinka, kræklingar og rækjur. Í aðalrétt var svo súpa/grautur/kássa sem í var pasta sem lítur út eins og tekex, kanína, kjúklingur og allskonar. Maturinn var rosalega góður og ég gæti alveg hugsað mér að læra að gera svona kássu. Við eyddum svo deginum hjá þeim og var mikið spjallað á spænsku og ensku. Ég finn samt að ég er farin að skilja alveg helling.

Mamma og Hlynur koma svo á laugardaginn og hlökkum við mikið til að fá þau til okkar og erum farin að telja niður dagana. Við verðum þá með bílaleigubíl í viku og þá getum við kannski kíkt eitthvað út fyrir bæinn í húsgagnabúðir til að versla skrifborð og eitthvað fleira. Annars er nú alveg ótrúlegt hvað maður er nægjusamur.

Svo varð Ásta litla frænka 3 ára þann 25 sept. Við sendum Ívar og Karen með pakka til hennar frá okkur sem í var mikrafónn á standi með blikkljósum, klappi og fagnaðarlátum og fleiru. Í morgun fengum við svo sendan upptöku af snúllinni uppá sviði (dótakistunni) að syngja í tólið. Ekkert smá flott!

Ég ætlaði að grobba mig af því í seinustu tveim færslum að nú væri gatið á hljóðhimunni loksins gróðið þrátt fyrir að aðgerðin í vor hafi greinilega mistekist. Einn daginn var ég með smá verki í eyranu sem er mjög óeðlilegt. Og þá fann ég að það var alveg bullandi þrýstingur í eyranu og varð ekkert smá glöð því það þýddi að himnan var gróin. Nokkrum dögum seinna fann ég að þetta var allt í góðu og ég varð alveg rosalega hamingjusöm, enda árs slagsmálum við eyrað lokið.

En þá....... fékk ég eyrnabólgu í hitt eyrað og það er gat á þeirri hljóðhimnu!!! En hér á Spáni labbar maður bara út í apótek og kaupir sér eyrnadropa og sýklalyf og ég held að sýkingin sé farin og vona að gatið fari hratt. Það er held ég samt bara mjög mjög lítið miðað við hitt. Hér eru lyf líka alveg fáránlega ódýr, (þrátt fyrir gengi krónunnar). Pakki af verkjatöflum kostar innan við 1 evru og sýklalyf um 2 evrur.

Aðeins meira um heilsutengd málefni. Við skráðum okkur á heilsugæslu og var okkur úthlutað læknum. Aron Elí fékk barnalækni og við heimilislækni. Okkur var ráðlagt að bóka tíma fyrir Aron Elí bara svona til að ljúka fyrsta viðtalinu af. Fyrst hittum við hjúkku sem mér fannst nú frekar hryssingsleg, hljómaði svolítið eins og við værum innflytjendur frá einhverju 3 heimsríkinu að ná okkur í almennilega læknisþjónustu! Svo hittum við læknin sem er c.a. 55 ára og vorum við mjög hrifin af honum. Stubburinn var vigtaður og mældur og farið var yfir bólusetningarnar hans. Það eina sem hann setti útá var að hann væri ekki bólusettur fyrir lifrabólgu B. En það er venjan hér á 5-10 ára fresti. Heima fer fólk í hana ef það ferðast mikið eða vinnur á spítala. Við ætlum aðeins að hugsa þetta og lesa okkur til.

Svo erum við auðvitað bara heimskir innflytjendur haha. Erum stundum að reka okkur á það.

Við erum enn að leita að skóla og okkur líst best á tvo skóla. Annar er svolítið í burtu, samt alveg í göngufæri og er hverfisskólinn. Hinn er einkaskóli hér neðar í götunni sem okkur sýndist vera alveg frábær. Allir í skólabúningum, allt svo flott þar inni og þrifalegt, kennararnir að lesa uppeldisbækur í setustofunni og hjúkrunarfræðingur á vappinu. Við vorum sem sagt búin að tala um að láta hann kannski bara í leikskóla í ár og færa hann svo þangað. Okkur hafði nefnilega verið sagt að það væri ekkert pláss þarna þegar við mættum með stubbinn og reyndum að troða honum inn þó svo að við vissum að hann væri fullur. Allavegana þá fer Raggi að tala um þetta við frænku sína og þá segir hún að þetta sé skóli fyrir mjög strangtrúaða kaþólikka og hún myndi ekki kæra sig um að ef hún ætti barn að það færi þangað. Raggi sagði samt að við værum svo neutral í svona málum að kannski myndi það ekkert skipta okkur máli en þá segir hún og svo er þetta líka STÚLKNASKÓLI!!! ha ha ha ha....

Vá nú er þetta orðið alltof langt, ég sem hafði ekki frá neinu að segja!

Halló

Loksins rignir hér í Valencia, það ringdi í gær og í morgun og eftir á er allt svo hreint og ferskt. Raggi var reyndar ekki hrifinn í morgun því hann var á leið í skólann og við vorum ekki búin að fjárfesta í regnhlíf. Nú er sólin hinsvegar farin að skýna á ný og við Stubbur ætlum að kíkja aðeins í bæinn á eftir að spóka okkur.

Ívar og Karen eru farin og það er svolítið tómlegt hér hjá okkur, en næsti gestur kemur á morgun. Við kíktum bæði til Torriveja, þar var allt orðið dautt og líka til Benidorm sem að okkur fannst var svona í dauðateygjunum, en staðurinn er reyndar fullur af eldriborgurm! Annars vorum við bara að "tana okkur í drazl" Með reyndar mjög mismunandi árangri. Það er auðvitað ekkert hægt að keppa við feðgana í þessu ;)

Aroni Elí líður mjög vel hér. Hann er fluttur inní herbergið sitt, (eftir að hafa sofið á milli í meira en mánuð) alveg óumbeðinn. Við fórum rúnt og keyptum botnin í rúmið hans og það var því hægt að sofa í því. Dagin sem Ívar og Karen fóru sagði hann við mig : Mamma ég ætla að prófa að sofa í mínu rúmi í nótt, sko bara að prófa!. Ég sagði auðvitað bara já en bjóst ekki við miklu. En um kvöldið var þetta ekki gleymt en við vorum ekkert að pressa því við vorum svona að pæla í að leyfa næstu gestum að nota rúmið, enda mun þægilegra en vindsængur. Hann sem sagt fór bara uppí rúm og dásamaði þetta yndislega fullorðins rúm eins og hann kallar það og steinsofnaði og svaf alla nóttina og aftur í nótt. Þannig að nú er það mamman sem skríður til fóta til hans svona um miðja nótt þegar hún hefur fengið nóg af vindsænginni.

Raggi er svo byrjaður í skólanum og stundataflan hans er nú ekkert spes verð ég að segja. Hann er stundum til 7 í skólanum og mikið af pásum. En það góða er að hann getur labbað á milli. Hann var nú ekki lengi að eignast vin enda ekki þekktur fyrir annað. Hann fór sem sagt á nýnemakynningu á föstudaginn og hitti sænskan strák sem hann er búinn að vera í sambandi við og þeir ætla að reyna að vera saman í einhverjum tímum. Jáhá, ef maður væri bara líkari drengnum!!!

Í gær hittum við frænku hans Ragga og manninn hennar. Þau vildu endilega hitta okkur og kynnast og hjálpa. Þau eru eitthvað eldri en við en mjög vingjarnleg og ætla að hjálpa mér að finna spænskuskóla, bjóða okkur í mat og fleira. Hún vill svo endilega að ég komi til hennar og hún hjálpi mér með spænskuna og ég hjálpi henni á móti með enskuna. Hahaha já maður talar nú bara ágætis ensku miðað við fólkið hér. Sem skilur ekki neitt.

Talandi um það. Klukkan 9.30 var dinglað. Við héldum að þetta væri Raggoz en svo var ekki, heldur einhver gaur með bakpoka sem gat engan vegin gert grein fyrir því hvað hann vildi. Í kjölfar handapats og ágiskanna leiddi ég hann að rafmagnstöflunni og hann talaði og talaði við mig á þvílíkt hraðri spænsku að ég skildi ekki neitt. Hann rétti mér svo miða eða nótu og spurði hvort ég skildi hvað stæði á honum. Ég hafði auðvitað ekki hugmynd en kvaddi hann bara en hann var nú eitthvað tregur að fara fyrr en ég myndi skilja hann. En hann talaði sem sagt ekki stakt orð í ensku, hann skildi ekki orð og er rétt rúmlega 20 ára. Raggi var pínu stressaður, þar sem hann vissi að eitthvað hefði komið uppá, því ég hafði reynt að hringja í hann til að túlka en hann var í tíma. En hann las svo miðann og þá var gaurinn bara að stækka öryggið svo það hætti að slá út hjá okkur. En þetta er samt rosalega óþægilegt að vera svona mállaus en gerir það væntanlega að verkum að maður lærir spænskuna hraðar.

Hér gerist allt ennþá á hraða snigilsins og ekkert bólar á dýnunni okkar sem átti að koma í seinasta lagi á laugardag eða í dag. En það tekur tíma að framleiða hana þar sem hún var 2 m á lengd. Allar dýnur hér eru 190 en það er ekki nóg fyrir svona risa eins og Ragga hehe. Hann þykir nú frekar stór hér og Stubbur hafði meira að segja orð á því að lögga sem hann sá var stærri en pabbi hans og fannst það MJÖG merkilegt.

Stubbur biður óþolinmóður eftir því að við förum að tala spænsku og æfir sig á fullu. En það besta er að hann segist eiga aðra foreldra heima á Íslandi sem heita Mína og Steini. Þau eru greinilega hinir fullkomnu foreldrar því Mína er ekki með ofnæmi og hjá henni á hann hund og er í skóla (minnugur þess hve illa hann var haldin meðan ég vann úti). Steini hins vegar þarf ekkert að vinna og hans eina starf er að vera pabbi (greinilega brenndur af því hvað pabbi hans hefur alltaf unnið mikið) og þar á hann líka systur. Sem sagt hin fullkomna fjölskylda. En þegar ég reyndi að senda hann þangað var hann ekki alveg til í að fara því Mína er víst alltaf í skólanum á daginn og hann má ekki vera einn ;)

Í dag ætlum við bara að dóla okkur þar sem Raggi er farinn aftur í skólann, kannski við kíkjum í bæinn eða í göngutúr. Við höfum það svo sem ekkert slæmt hér þar sem við erum komin með internetið og myndlykil sem gerir okkur kleyft að horfa á fullt af stöðvum með teiknimyndum og fleiru og það er meira að segja hægt að skipta um tungumál á sumum stöðvum sem er æði svona bara ef mann langar að setja tærnar uppí loft og kíkja á eina bíómynd eða svo.

Hér er nóg að gera.

Erum búin að fara í dýragarð, versla og fara á ströndina með Ívari og Karen.

Hér er alltaf 30° á dagin en samt farið að kólna aðeins á nóttunni sem er reyndar bara gott.

Ívar og Karen fara svo á laugardaginn og þá eru nokkrir dagar í Hilla mág og svo talaði ég við mömmu í gær og hún og Hlynur Orri minnsti bróðir ætla að koma 4.okt og vera í viku!!! Það verður æði að fá þau. Hanga með strákana í görðunum, á ströndinni og á kaffihúsum, ég hlakka mikið til.

En það lítur út fyrir að ég nái ekki að fara til Þýskalands á Októberfest eins og ég ætlaði, þar sem Aron Elí er ekki kominn í skóla og Raggi getur ekki sleppt úr sínum skóla til að ég komist í helgarferð, en það verður bara að hafa það.

Við erum ekki enn búin að fá okkur nýja myndavél, erum held ég að bíða eftir því að evran fari í 150 kr!!!

Íbúðin er öll að komast í stand svona hægt og rólega, eitthvað höfðu nú iðnaðarmennirnir ruglast og hættu bara að koma. Yfirmaðurinn var svo mjög hissa þegar leigusalinn hringdi í hann eftir að hafa talað við okkur. Yfir-gaurinn kom svo og skrifaði allt niður sem eftir er og lofaði að þessu yrði kippt í liðinn. Þetta er svosem ekkert mikið, þarf að fá pípara á gestaklósettið, stækka öryggið þar sem það ræður ekki alveg við nýju eldhústækin, laga tengla í eldhúsi og eina gardínu.

Við erum rosalega ánægð með staðsetninguna á íbúðinni, neðanjarðarlestin stoppar hér rétt hjá og þaðan er hægt að fara útum alla borg á nokkrum mínútum. Íbúðin er ekki í miðbænum en mjög nálægt honum, svona bara eins og Hlíðarnar í Reykjavík. Við erum alveg við Mestalla sem er leikvangur Valencia fótboltaliðsins. En hann veldur okkur ekki neinu ónæði. Blokkin okkar er mjög stór eða 14 hæðir (sem er bara venjulegt hér) og á hverri hæð eru 4 íbúðir. Hér býr bara fjölskyldufólk og eldra fólk sem hefur búið hér lengi og við verðum aldrei vör við neitt, ekki einu sinni umgang þar sem allir nota lyfturnar og er því aldrei neinn fyrir utan hurðina okkar. Í hverfinu okkar er öll þjónusta og ekki mikið sem við þurfum að sækja annað. Raggi getur svo labbað í skólann sinn og það tekur um 15 mín. En hann byrjar svo af alvöru á föstudaginn. Við erum reyndar enn að venjast því að sofa hér á nóttunni því spánverjar eru ekkert að tala lágt eða taka tillit þegar þeir ganga um á nóttunni, hvort sem þeir eru að taka ruslið, labba heim af skralli eða hafa komist að því að búið er að loka bílinn þeirra inni. En skarkali stórborgar er auðvitað eitthvað sem maður venst á endanum. Bílastæðin eru ekki mörg hér fyrir utan og því leggja þeir oft hver fyrir aftan annann, skilja svo bílinn eftir í hlutlausum og þá þarf að ýta þeim frá til að komast og stundum alveg heilli lengju af bílum.

Jæja það er komið nóg af blaðri. Ætlum að eyða deginum í ýmsar útréttingar, eins og að athuga hvort að það sé nokkuð verið að senda dýnuna okkar með flutningabíl frá Ástralíu!!! Athuga nokkra skóla og fleira skemmtilegt. Unga parið ætlar hins vegar að kíkja á sædýrasafnið og eitthvað fleira sem okkur fannst ágætt að geyma að fara í þangað til Hlynur og mamma koma.

Halló

Nú eru Ívar og Karen komin og því mikil gleði hér á Belgíugötunni, það er reyndar gott að þau séu okkar fyrstu gestir því það þarf ekki að hafa mikið fyrir þeim og þau eru svo auðveld, enda engir gestir hér ;)

Við erum búin að fara á ströndina og fundum þar mann sem var hvítari en þau, þeim til mikillar gleði. Fengum okkur Paella, bæði að hætti Valenciabúa og sjávarrétta og sangríu. Í dag fórum við Aron Elí með unga parinu í tveggja hæða strætó í Túsristarúnt, á meðan barðist Raggi við skrifræðið með góðum árangri. Hann er nú reyndar í betri málum en margir aðrir þar sem hann er með spænskan ríkisborgararétt og talar málið, veit ekki hvar ég væri án hans. Reyndar mjög fyndið að hann er Ragnarsdóttir greyið. Málið er að á Spáni er fólk með tvö eftirnöfn, eitt frá móður og eitt frá föður. Því heitir ástin mín hér Ragnar Miguel Herreros Ragnarsdóttir en hann nennir engan veginn að láta laga það hahaha.

Á eftir svo planið að kíkja á veitingastað í hverfinu og hafa það huggulegt. Svo er það bara Benidorm, dýragarður, verslunarferðir, meiri strönd og 100 bjórar. Knús og kossar til ykkar allra.

Þar sem ég á enga myndavél ákvað ég að deila með ykkur nokkrum gömlum myndum.

Ég árið 1956



Ég árið 1960



Ég árið 1972



Ég árið 1976



Ég árið 1984



Ég árið 1990



Ég árið 1992



Ég árið 1994



Ég árið 1996

Í dag er hugurinn heima á Íslandi þar sem stóra systir á afmæli og afi hefði orðið 80 ára og öll stórfjölskyldan saman komin yfir helgina að því tilefni.

Við erum búin að skrúfa og skrúfa saman húsgögn.

Nú erum við komin með rúmgrind fyrir okkur, sjónvarpsskenk, sófa, borð á svalir, náttborð, rúm fyrir stubb, borðstofuborð og stóla og fleira smærra.

Við sjáum reyndar fram á ferð nr 3 í IKEA þegar Ívar bróðir kemur þar sem að einhverra hluta vegna komum við heim með 3 borðstofustóla og það vantar rúmbotninn í rúmið hans Arons Elís, svona er að vera innflytjandi og skilja ekki allt, það hefur pottþétt staðið að rúmbotn væri seldur sér! Þannig að enn sem komið er sofum við á 2 vindsængum fyrri part nætur og á einni seinnipart nætur og skrokkurinn er farinn að kvarta svolítið. Dýnan okkar á svo að koma í vikunni úr verksmiðjunni.

Við erum farin að hlakka mikið til að fá Ívar og Karen til okkar á miðvikudaginn og fara loksins að leyfa okkur að skoða okkur almennilega um, fara í dýragarð, vatnsrennibrautagarð og fleira skemmtilegt.

Í gær elduðum við þessa líka dýrindis nautasteik með steiktu grænmeti, piparsósu og 100 kr rauðvíni :)

Við fórum reyndar líka í miðbæinn í leit að fatabúðum og fundum þær nokkrar en versluðum þó ekkert. Þegar við vorum rétt hálfnuð að því að mér fannst hringdi IKEA sendibíllinn og var mættur heim til okkar með rúmið hans Arons Elís og sófann þannig að ég taldi í mig kjark og sendi þá heim og varð bara ein eftir í bænum og tók Metroið heim eins og ég hefði aldrei gert neitt annað, enda skítlétt.

Í dag ætluðum við á ströndina en þá er bara skýað og ekkert opið hér á sunnudögum svo að dagurinn fer örugglega í að taka til og þrífa (við eigum sko ennþá 2 herbergi og annað baðherbergið eftir!!!) og kannski við kíkjum eitthvað út í göngutúr.

Svo á morgun er það enn ein bæjarferðin þar sem á að tækla internet tengingu, borvél og ýmislegt til að gestirnir okkar geti látið fara vel um sig.

Barnið æfir sig í spænskunni á fullu og spyr og spyr hvernig maður segir þetta og hitt og reynir eftir bestu getu að hafa samskipti við þau börn sem við hittum. Við fórum út að borða á föstudagskvöldið og hann sagði mér að hann væri bara alveg farinn að tala spænsku. Ég varð nú svolítið hissa á svipinni og þá sagði hann: "á ég að sýna þér?" Ég játti því auðvitað og þá sagði hann: "Hola aqua nueve" Sem honum fannst hin fullkomna setning, en þýðir ef þið hafið ekki áttað ykkur á því : "Halló vatn níu" Sem sagt fullkomlega eðlileg setning sem á örugglega eftir að nýtast honum vel í framtíðinni :P

Takk allir fyrir afmæliskveðjurnar :D

En það er kominn tími til að við látum heyra eitthvað frá okkur.

Afmælisdagurinn var sá skrítnasti sem ég hef upplifað. Fyrst áttum við að hitta konu í Ragga skóla sem ætlaði að hjálpa okkur að finna skóla fyrir stubb. Einhver misskilningur hafði orðið svo konan var ekki á svæðinu kl. 8.30 eins og um var talað. Við biðum þar í klukkutíma og brunuðum svo heim til að taka á móti iðnaðarmönnunum og en þegar við vorum að leggja hringdi kona frá þeim og sagði þá ekki koma þann daginn. (á morgun þýðir sem sagt það sem ég hafði óttast). Þá fórum við að vinna í því að skrá okkur inní landið og "my god" það tók tíma. Því næst keyrðum við í verslunarmiðstöð til að láta laga lykil sem var illa smíðaður og skreppa í supermarkaðinn. En á meðan við vorum þar inni braut einhver upp handfangið á bílnum og rótaði í skottinu þar sem hann fann tösku með drasli í og leyst greinilega svona vel á e-ð af dótinu okkar að hann tók meðal annars myndavélina mína og símann minn!!!

En það þýðir ekkert að væla yfir því en kommon að fara í skottið á bílnum og róta þar því það sást ekkert inni í bílnum. Við vorum líka með fullt af pappírum og drasli en það slapp allt saman. Það fyndna var að síminn var nákvæmlega árs gamall og myndavélin var held ég afmælisgjöfin mín árið á undan. En þetta eru bara dauðir hlutir og skipta engu máli.

Svo fórum við bara heim og út að borða um kvöldið. Maturinn smakkaðist vel en það var svolítið erfitt að borða hann með 25 kg sofandi hlunk í fanginu. Haha... Barnið náði semsagt ekki að vaka nema eftir forréttinum og slefaði milli brjóstanna á mér meðan ég borðaði nautið sem Raggi var búinn að brytja niður fyrir mig.

Þegar við vorum að keyra heim hlóum við að þessum degi og ræddum um það hvað það væri skrítið að við hefðum húmor fyrir þessu rugli.


Annars er allt fínt. Erum að skrúfa saman allt það sem við keyptum í IKEA. Raggi er reyndar að þrífa og ég að skrúfa, veit ekki alveg hvernig það gerðist. Málið er að íbúðin er svolítið mikið skítug, alla vegana á íslenskan mælikvarða og svo eru karlarnir að klára svona einn af öðrum, laga læsingar, tengla og fleira.


Stubburinn er nú bara ágætur og líkar vel hér og er farinn að telja niður dagana í það að Ívar og Karen komi. Erum búin að fara með hann einu sinni á ströndina og það fannst honum ekki leiðinlegt. Líklegast þurfum við að bíða með að setja hann í skóla fram í október þar sem það er ekki laust hér nálægt en gæti losnað þá. Hann er líka alltaf sami sjarmörinn. Það vilja allir vita hvað hann heitir og brosa til hans. Það finnst honum nú ekki leiðinlegt. Um daginn fórum við bara tvö að versla og þá var hann að fara yfir þær reglur sem gilda um börn sem sitja í búðarkerru, sem voru skilmerkilega settar fram með boð og bannmerkjum undir rassinum á honum. Þá má t.d. ekki vera ofan í kerrunni, mamman má ekki fara frá og fleira..... En þá segir hann allt í einu: "mamma! Það stendur hvergi að það megi ekki standa upp og knúsa mömmu sína" og gerði það hahaha...

Svo heldur hann því alltaf fram að hann sé orðinn 5 ára. Í morgun sagði ég við hann að það væri bara vitleysa (eins og svo oft áður) en hann er nú bara alveg viss um að hann sé orðinn 5 ára. Sagði svo í morgun: "á ég bara að sýna þér???" "1,2,3,4 og 5 ég sagði þér það ég er fimm ára. Þetta fékk hann út með því að telja 5 útvalda líkamsparta!!!


Á eftir förum við svo að skila bílnum og þá er bara að fara að læra á Metroið og strætó til þess að komast leiðar sinnar.

En því miður eru engar myndir þar sem það er engin myndavél :(

Þangað til næst