Olla Björk

Nei það er ekki jólafýlingur, held að hann sé ekkert á leiðinni.

Klukkan er ekki orðin 9 á laugardagsmorgni og mig langar SVO að hringja í einhvern, en held að ég fengi ekki blíðar móttökur ef ég léti verða af því.

Ferðin til Köln var æði, náði að versla næstum allar jólagjafirnar og fullt af fötum á Breiðuvíkurbúa. Naut mín alveg í botn að rölta um verslunargöturnar alein meðan Raggi og samstarfskona hans voru að vinna. Borðuðum góðan mat og sötruðum bjór og rauðvín. Hótelið okkar var frábært og þar var kampavín í morgunmat sem ég testaði reyndar ekki. Svo lá leiðin til Osló sem tók á móti okkur með nístandi kulda og háu verðlagi. En stoppið í Osló var stutt eða tæpur sólarhringur og ég rölti um verslunargöturnar og spókaði mig meðan kallinn var að útrétta. Osló heillaði mig s.s. ekki, en það fór nú samt smá fiðringur um mig þegar ég sá gutta fara með allann skíðabúnaðinn sinn uppí lest á leið á æfingu. Við flugum svo heim í gegnum Köben og þó svo að sögu gangi um, þess efnis að ég hafi verið grenjandi í aðfluginu í veðurofsanum, þá voru orð mín tekin úr samhengi. Ég sagði aðeins að mig hefði langað til að fara að grenja.

Hlaupabólan og nokkrir útúrtaugaðir fjölskyldumeðlimir tóku svo á móti okkur rétt fyrir miðnætti á miðvikudegi.

Jólastressið er ekkert hér á þessu heimili eins og vanalega, erum auðvitað búin að klúðra jólakortunum, en allar fjölskyldur þurfa að hafa sínar hefðir. Það þýðir ekkert að grenja yfir því og jólin koma hvort sem við erum tilbúin eða ekki.

Dagurinn í gær var minn fyrsti vinnudagur eftir frí. Hann var vægast sagt spes! Veðrið var auðvitað klikkað. Við byrjuðum daginn á starfsmannafundi þar sem aðeins helmingurinn var mættur en svo bættist í hópin þegar leið á. Gjaldkerunum fjölgaði hins vegar EKKERT og var aðeins einn gjaldkeri mættur og var þetta hennar annar vinnudagur eftir fæðingarorlof, hinir voru veikir eða veðurtepptir. Þá var ákveðið að allir myndu hjálpast að sem þýddi að ég settist í eitt sætið með nánast enga reynslu og afgreiddi eins vel og ég gat hehe. Í bankann komu alveg jafn margir og á venjulegum degi sem segir okkur það hvað Íslendingar eru klikkaðir!!! Pólverjarnir komu líka í rútum þar sem það var ekki stætt úti og engin vinna og yfirmenn þeirra ákveðið að skutla þeim í bankann. Húsið hélt auðvitað ekki vatni og það lá við stórslysi þegar skygnið fauk af fyrir framan húsið. Ég var líka sæmilega trekt þegar ég gekk útúr húsi klukkan 18.30 eftir CRAZY vinnudag, gaukaði því að yfirmanni mínum að það væri ekki langt frá því að ég þyrfti áfallahjálp. En ég stemmdi meira að segja í uppgjöri uppá krónu!!!

Voðaleg munnræpa er þetta!

Langaði svo að koma einu að. Ég þekki nokkuð marga sem fá mat í jólagjöf frá vinnuveitendum. Sumir kvarta sáran yfir því að þeir viti ekkert hvað þeir eigi að gera við þetta allt og sitja uppi með fullt af kjöti þar sem þeir eyða jólunum að mestu leiti í foreldrahúsum.

Hvernig væri að gefa þetta til Mæðrastyrksnefndar, kirjunnar, Hjálpræðishersins, Samhjálpar eða annarra sem gera sitt besta til að ,þeir sem eru ekki alveg jafn heppnir og við, geti átt ánægjuleg jól. Bara svona hugmynd.

Ég get og hef aldrei getað munað heilu atriðin eða samtölin úr kvikmyndum.

Atriðið hér að neðan er reyndar undantekning frá þessu.

Þetta hefur hljómað í huga mér í nokkra daga, ekki að ástæðulausu.











Jólahlaðborð í gær og annað í kvöld.

Ég er barasta enn í sjokki.....

Foreldrar mínir hafa oft sagt mér að ég sé sérstök!!!

En kommon!

ÉG ER MEÐ AUKA HRYGGJARLIÐ!!!

Ég er líka bara með 2 endajaxla. Sem þýðir að ég er komin lengra í þróuninni en þið hin!!!

Ég er reyndar mjög ánægð með þennann auka hryggjarlið, því ef ég væri ekki með hann þá væri ég örugglega dvergur.

En bróðir minn er með sundfit múhahahaha, bara varð að koma því að!!! Held að hann sé komin aðeins styttra en við hin í þróuninni.



Annars hef ég ekki mikið að segja, er alltaf að semja þvílíku bloggfærslurnar en þær rata bara aldrei hér inn.