Ég er eitthvað hrikalega andlaus í blogginu en nú er ég á sykurtrippi dauðans og ákvað að skrifa nokkrar línur.
Þegar ég var lítil hékk ég stundum í bryggjuskúrnum, fyrir ykkur sem búið/bjugguð ekki á Siglufirði er það skúr sem tilheyrir bryggjuliðinu eins og það var kallað sem er teymið sem landar úr togurunum þar var pabbi minn verkstjóri yfir mjög sérstökum hópi manna og þar lærði maður nú ýmislegt sem ekki þykir góð vitneskja. Maður heyrði ýmislegt og eitt sinn heyrði ég þá vera að ræða um stelpu sem þeir kölluðu "litlu gleðikonuna". Þetta þótti mér mjög athyglisvert og var þessi stelpa í 10 bekk á þessum tíma og ég var talsvert mikið yngri. Þegar ég átti leið uppí Gagga í matreiðslu reyndi ég að hlusta vel á hvað hún væri að segja meðan hún stóð á tröppunum og reykti en heyrði ekkert merkilegt koma uppúr henni, maður gat gengið að henni vísri á tröppunum svo að ég reyndi að labba eins hægt fram hjá og ég gat í mörg skipti. Ég varð því fyrir miklum vonbrigðum þegar ég varð ekki vitni að neinum stórum bröndurum af vörum þessarar stelpu og skildi bara ekkert í hvað gæti þótt svona skemmtilegt við hana að hún væri umtöluð í bænum og kölluð "litla gleðikonan"!!!
Svo um daginn var ég að syngja með lagi sem ég man ekki hvað heitir en lína í því er svona: "Ég sá hana í horninu á Mánabar" Og svo söng ég "hún minnti mig á brenndu-lík" Raggi horfði á mig og ég hélt að augun í honum myndu rúlla út. Ég sá að hann var hneykslaður og sagði þá: "Já mér hefur alltaf fundist þetta hálf krípí, þú veist afhverju minnir hún hann á brennt lík???" Nú heldur hann að ég sé hálfviti ;)
P.s. ég var að spá í að googla og setja inn myndir af gleðikonu og brenndu líki en það er kannski óviðeigandi
föstudagur, apríl 27 2007
Misskilningur
skrifað @ 20:25 í [ Bloggið ]
laugardagur, apríl 14 2007
Álgastímar
skrifað @ 20:44 í [ Bloggið ]
Undanfarna daga hefur ætlun mín verið að skrifa ritgerð en auðvitað hefur þvottakarfan verið tóm, eldhúsið spotless, barnaherbergið eins og klippt út úr Innlit útlit þætti, rúmið umbúið fyrir klukkan 9 og ég hef meira að segja tekið til í fataskápnum mínum (þeir sem þekkja mig vita að það er nánast kraftaverk til). Ég sem á meira að segja prófatörnina eftir, kannski maður taki geymsluna í gegn þá, sem ég hef B.T.W. komið svona þrisvar sinnum inn í á þessu ári sem við höfum búið hér.
Þegar svona tarnir eru og álagið er mikið fer hugurinn líka að reika til þess tíma sem var skemmtilegastur og áhyggjurnar voru ekki eins alvarlegar. Hjá mér þýðir það að ég óska þess að ég geti horfið aftur til þess tíma meðan ég var á aldrinum 16-18 ára.
Á þessum tíma voru helstu áhyggjurnar og vandamálin þau hvað ætti að kaupa í ríkinu, ástarsorg, bömmerar og hvar ætti að halda partý um helgina.
En....
Einnig:
-Rifrildi við mömmu þína um það að hún vilji fá t.t. strák sem tengdason því hún er alveg viss um að hann ætli að verða prestur.
-Að strákurinn sem þú ert skotin í, er bara skotinn í þér meðan þú ert ekki á lausu.
-Að strákurinn sem þú sérð ekki sólina fyrir hefur engin önnur áhugamál en að slást við aðra.
-Skömm yfir því að hafa verið sótt af dönskukennaranum fram á gang þar sem þú varst að kela við strák.
-Hræðsla við strák sem á það til að sitja fyrir utan húsið þitt í bíl bara til að fylgjast með því hvenær þú kemur og ferð.
-Að þurfa að viðurkenna að þú sérst fallin fyrir strák sem er besti vinur kærastans þíns.
-Að þurfa að segja strák upp með því að ljúga að honum að þú sérst ekki komin yfir seinasta gæa en sannleikurinn er sá að grátandi strákar í stólalyftu er þvílíkt turnoff!
-Að hafa skrifað vinkonum þínum miða um ævintýri næturinnar í smáatriðum sem sögukennarinn kippir af þeim, hótar því að lesa hann upphátt en hættir við eftir að hafa lesið innihaldið.
-Komast að því í rútu á leið heim að þú og besta vinkona þín voruð að kyssa sama strákinn á ballinu og hann stendur á milli ykkar meðan þið reynið að sannfæra hina um að þetta hafi ekki gerst en allir í rútunni segja ykkur öll vera að ljúga til þess að hlífa hverju öðru.
-Að þurfa að reyna að sannfæra foreldra þínu um að þú hafir ekki hugmynd um hvers vegna bíllinn þeirra er kolklesstur.
-Að hafa farið heim með strák og vaknað við það að mamma hans reynir að koma honum á fætur sem hún hættir við að gera þegar 6 ára bróðir hans fer að kitla tærnar á þér og hún fattar að hann er ekki einn.
-Að þurfa að reyna að útskýra fyrir frænku þinni í fjölskylduboðinu að strákurinn sem kynnti sig sem kærasta þinn niðri í bæ fyrir nokkrum mánuðum hafi ekki verið kærastinn þinn og þú munir ekki einu sinni hvað hann heitir, þegar hún spyr hvar hann sé.
Eftir að hafa hugsað þetta aðeins betur held ég að áhyggjurnar og vesenið sem hljóma kannski lítilvæg hafi einkennt þennan tíma of mikið svo það er kannski ágætt að þetta tímabil verður ekki endurtekið.
Ég vil taka það fram af tillitssemi við foreldra mína að þetta kom ekki allt fyrir mig heldur sumt fyrir vinkonur mínar.
þriðjudagur, apríl 03 2007
Sér eignar smali fé þó engan eigi sauðinn!!!
skrifað @ 08:47 í [ Bloggið ]
Svo hljóðaði málshátturinni í öðru páskaegginu hans Ragga sem ég át í gær yfir Heroes, á vel við ekki satt?

Á morgun er svo ferðinni heitið til Akureyrar og þar á að koma við hjá Vidda og kaupa skíðin á Gorm og fara svo og kenna þeim feðgum á skiði. Páskahelginni sjálfri verður svo eitt á Siglufirði á skíðum, eins gott að snjórinn fari ekki.

Við segjum því GLEÐILEGA PÁSKA!!!